Over audiobeschrijven en de keuzes die we daarbij maken…

 

Het komt soms voor dat audiodescriptiegebruikers ons mailen over dingen die hen opvallen als ze een audiobeschreven film of tv-serie bekijken. Zo hebben we al de vraag gehad hoe het komt dat er soms een mannenstem te horen is, terwijl er alleen vrouwen in ons schrijfteam zitten. Hoe dat precies zit, hebben we in een vorig blogbericht besproken.

Laatst kregen we nog een goeie vraag. Het ging om een stel waarbij de ene partner slechtziend is en de andere ziend. Als ze samen tv-kijken, probeert de ziende partner soms korte beschrijvingen toe te voegen. Alleen vindt haar partner dat ze daarbij te subjectief is of zoals ze het zelf formuleert: “Wat ik merk, is dat ik erg gefocust ben op het lezen van gezichten. Zijn feedback is dat ik daar te veel ‘invul’. Blijkbaar is: “ze kijkt erg verbaasd” voor hem al te rijk. Hij heeft liever teksten als: “ze heeft haar ogen wijd open” waardoor hij in combinatie met de muziek zelf kan concluderen dat er iets in de scene is om verbaasd over te zijn.” 

De mail eindigde met de opmerking dat de twee nu samen naar de audiodescriptie (AD) bij Flikken Maastricht luisteren: “Ik hou enorm van die serie omdat er zo weinig in gesproken wordt en de beelden veelal het verhaal vertellen. We waren benieuwd hoe de AD zou zijn. Ik vond het boeiend om te horen welke keuzes daar gemaakt zijn. En dat maakt me ook nieuwsgierig naar het proces van het schrijven van het script!”

Een ouderwetse tv in een duinlandschap. Het beeld van de tv is grijs.
Een ouderwetse tv in een duinlandschap.

Het is niet zo dat er maar één juiste manier is om aan audiodescriptie te doen en elke beschrijver heeft sowieso zijn/haar eigen stijl. Nu heb ik (Susanne) zelf een universitaire vertaal- en tolkopleiding gevolgd en daar leer je bepaalde principes aan waar je je aan moet houden. Heel belangrijk is dat je als vertaler of tolk een ‘doorgeefluik’ bent van informatie, maar dat je de communicatie niet mag verstoren door zelf je eigen mening toe te voegen e.d.

In audiodescriptie (wat uiteindelijk een vorm van audiovisuele vertaling is), gelden die principes ook, maar er zijn twee stromingen in ons vakgebied. Aan de ene kant heb je de Amerikaanse stroming die zegt dat je je puur bij de feiten moet houden en absoluut niks mag toevoegen (de ‘objectieve’ stroming). Dan krijg je beschrijvingen als “hij trekt z’n wenkbrauwen op”, waar de voorkeur van de slechtziende partner uit de mail naar uitgaat.

Alleen is die werkwijze lastig vol te houden in de praktijk, en daarom is er in Europa een meer ‘subjectieve’ stroming opgekomen. Dat betekent niet dat Europese beschrijvers hun eigen mening weergeven of zomaar extra uitleg toevoegen, maar wel dat wij het zullen zeggen als duidelijk is dat iemand verbaasd kijkt (in plaats van ‘hij trekt z’n wenkbrauwen op’). Een woordje als ‘verbaasd’ of ‘boos’ is veel korter dan ‘trekt z’n wenkbrauwen op’ of ‘knijpt z’n ogen dicht’ en blijkt ook duidelijker te zijn (wenkbrauwen optrekken kan ook op een vragende blik duiden en de muziek en achtergrondgeluiden zijn lang niet altijd duidelijk).

Wat ook meespeelt, is dat je maar heel weinig tijd hebt om beschrijvingen toe te voegen, en dan is zo’n bijvoeglijk naamwoord handiger dan een langere beschrijving.

Overigens: audiodescriptie is geen exacte wetenschap en soms blijkt het heel goed te werken om de regels eens overboord te gooien. Dat hebben we bijvoorbeeld op speciaal verzoek gedaan bij de audiodescriptie van Ron Goossens, Low Budget Stuntman.

Als je meer wilt weten over het schrijven van audiodescriptie bij film en tv, kun je natuurlijk ook onze eendaagse opleiding volgen! In dit blogartikel lees je daar meer over: https://nevero.nl/workshop-audiodescriptie-voor-film-en-tv/

gepubliceerd op 13 februari 2019 


Deel op:

Workshop ‘Audiodescriptie voor film en tv’

 

Op 11 december 2018 organiseerden we voor de eerste keer onze workshop ‘Audiodescriptie voor film en tv’. In één dag leerden de deelnemers waar je op moet letten bij het maken van een professionele audiobeschrijving en maakten ze kennis met de software die wij daarvoor gebruiken. Bovendien kregen ze een hele reeks praktische tips om hun eigen schrijfwerk én dat van anderen kritisch na te kijken.

De opleiding ‘Audiodescriptie schrijven voor film en tv’ is gebaseerd op een tweedaagse opleiding die we in mei 2017 twee keer hebben gegeven in opdracht van Vereniging Bartiméus Sonneheerdt in Zeist (nu Bartiméus Fonds). Het doel van deze cursus was om een diverse groep vrijwilligers op te leiden tot amateur-beeldbeschrijvers die zouden werken aan een online database van toegankelijke video’s. Hieruit is later Scribit gegroeid, een innovatief platform voor toegankelijke YouTube-video’s.

In onze eigen groepscursus hebben we de lat iets hoger gelegd, want we behandelen de lesstof in één dag én de deelnemers krijgen een introductie in het werken met professionele apparatuur.

Kijken, analyseren, timen en schrijven

We begonnen de workshop op 11 december met de theorie achter het audiobeschrijven. Hierin leer je wat audiodescriptie precies is en voor wie het bedoeld is. Vervolgens krijg je een overzicht van de belangrijkste richtlijnen aangevuld met een aantal praktische tips. We leggen je uit waarom die richtlijnen zo belangrijk zijn en laten voorbeelden zien ter illustratie.

Daarna was het tijd om het geleerde in praktijk te brengen aan de hand van een aantal oefeningen waarvan de moeilijkheidsgraad in de loop van de dag toenam. Aan het eind van de dag hadden de deelnemers hun eerste, korte audiodescriptie bij een door ons gekozen video gemaakt.

Algauw kwamen de deelnemers zelf tot de conclusie dat het bij het maken van een audiodescriptie belangrijk is dat je heel gestructureerd te werk gaat. Kijken, analyseren, timen en schrijven, dat zijn de kernwoorden waar we rond werken. Vooral de vraag ‘wat is dat nu weer?’ dook vaak op bij het analyseren van de video’s. Daarnaast bleek het belangrijk te zijn om goed af te wegen wat je zou beschrijven en hoe.

Na het schrijfwerk was het tijd om het eindresultaat kritisch na te kijken. Aan de hand van een reeks praktische tips leerden de cursisten om hun eigen werk en dat van anderen te evalueren.

Het gebouw van Officenter in Maastricht waar de opleiding plaatsvond

Enthousiaste deelnemers

De cursus bleek erg in de smaak te vallen. Zo kregen we achteraf dit compliment van een van de deelnemers: “Dank je voor de leuke cursus! Ik vond het erg leuk om te doen.”

Al voor de opleiding van start ging, bleek dat er veel interesse zou zijn. We kregen heel wat mailtjes van geïnteresseerden en De Taalsector schreef een artikel over het initiatief: https://www.taalsector.be/cms/actueel/4129-audiodescriptie-schrijven-voor-film-en-tv-11-12-2018-maastricht.

Voor herhaling vatbaar

Om verschillende redenen bleek de gekozen datum uiteindelijk voor veel geïnteresseerden niet zo goed te passen, dus we hebben besloten om de opleiding dit voorjaar al opnieuw te organiseren. Heb je interesse om mee te doen? Neem dan zeker contact met ons op! Wacht ook niet te lang, want we werken bewust met kleine groepjes (max. 5 deelnemers) zodat we iedereen voldoende begeleiding kunnen bieden.

gepubliceerd op 5 januari 2019

 


Deel op:

Privéopleiding ‘Audiodescriptie voor film en tv’

 

Begin dit jaar kregen we een aanvraag voor een privéopleiding ‘Audiodescriptie voor film en tv’. En zo kwam het dat we een crashcursus uitgewerkt hebben voor één persoon, inclusief persoonlijke begeleiding achteraf.

De aanvraag kwam van een bedrijf dat actief is in de tv-sector. Om beter in te kunnen spelen op vragen van hun klanten wilden ze graag een van hun medewerkers een crashcursus audiodescriptie (AD) voor film en tv laten volgen. Of wij iets voor hen konden betekenen? “Gaat niet, bestaat niet!” is het credo bij Officenter, waar wij onze kantoorruimte huren, dus keken we of en hoe we een opleiding op maat konden uitwerken.

Nu leiden wij al jaren onze eigen medewerkers op, dus het samenstellen van een cursus was op zich niet nieuw voor ons. Alleen duurt het een hele tijd voor iemand het vak onder de knie heeft. Of zoals ik het tegenover de klant formuleerde: in een paar dagen kan je iemand met talent aanleren wat audiodescriptie is en wat de valkuilen zijn, maar voor iemand een volleerd AD-schrijver is, ben je een halfjaar tot een jaar verder, waarbij die persoon ook goed begeleid moet worden. En dan nog is het niet voor iedereen weggelegd.

De klant besefte goed dat dit een risico was, maar ze wilden het er toch op wagen. Daarom stelde ik voor om een vrij intensieve opleiding van een dag of twee ter plaatse te geven zodat de nodige achtergrond en basis er goed in zouden zitten. Vanaf dan konden we overstappen op een systeem van afstandsleren waarbij de medewerker korte scriptjes zou doorsturen die wij dan weer konden beoordelen. Aan de hand van die feedback kon de beginnende audiobeschrijver z’n techniek verder bijschaven en perfectioneren.

Opleiding Bartiméus Sonneheerdt
Geen privéopleiding, maar een groepje dat een audiodescriptiecursus volgt bij Susanne

Intussen zijn er heel wat maanden verstreken en de opleiding is een succes geweest voor het bedrijf in kwestie. Ze hebben nu iemand in huis die het klappen van de zweep kent en die hun klanten kan adviseren bij audiodescriptie-aanvragen.

Overweegt u ook om een privéopleiding te volgen? Neem dan gerust contact met ons op!

gepubliceerd op 27 juli 2018


Deel op:

De Heilig Bloedprocessie en The Passion

 

Op het eerste gezicht hebben de live audiodescriptie bij de Heilig Bloedprocessie in Brugge en bij The Passion op NPO Radio 2 veel met elkaar gemeen. Maar er zijn ook verschillen…

Vandaag heb ik de laatste hand gelegd aan de audiodescriptieteksten voor de Heilig Bloedprocessie, die morgen (10 mei 2018) door de straten van Brugge trekt. Het wordt al de derde keer dat we dit evenement live gaan beschrijven voor de blinde en slechtziende mensen in het publiek. Op het eerste gezicht lijkt deze processie enorm op The Passion, die jaarlijks wordt uitgezonden op tv en die dit jaar voor het eerst met audiodescriptie te volgen was op NPO Radio 2. In beide optochten staat het lijden van Jezus immers centraal. Maar schijnt bedriegt…

De reden dat ik de evenementen goed kan vergelijken, is dat ik voor de Heilig Bloedprocessie altijd zelf de blindentolk van dienst ben en dat ik bij The Passion dit jaar advies heb gegeven over de audiodescriptie. Daarnaast hebben we de aangeleverde teksten nagelezen én de scripts bij de video’s aangevuld. En daar zit meteen al het eerste grote verschil met de Heilig Bloedprocessie. Want hoewel het allebei live-evenementen zijn waarbij een processie door de straten van een stad trekt, zijn er bij The Passion vooraf opgenomen scènes die worden uitgezonden op tv. Het voordeel daarvan is dat je die scènes heel secuur kunt voorbereiden en dat je tijdens de uitzending dus precies weet wat je op die momenten kunt verwachten. Bij de Heilig Bloedprocessie heb je dat soort ‘rustpunten’ niet: alles is live en hoewel je ook daar met een script werkt, weet je eigenlijk nooit in hoeverre je kunt vertellen wat je had voorbereid. Zo bleek de vorige keer dat de deelnemers aan het eind van de processie steeds sneller begonnen te lopen, zodat ik veel beschrijvingen heb moeten inkorten…

Daarmee wil ik niet zeggen dat het live beschrijven van video’s ‘makkelijker’ zou zijn. In tegendeel, zelfs, want als je één cue mist, klopt soms de rest van je verhaal niet meer. In 2016 heb ik bijvoorbeeld een volledige filmvoorstelling van live audiobeschrijvingen voorzien en dat was een hele klus. Zoals Wouter van der Goes al aangaf in het voorafgaande interview over The Passion wil je je op zo’n moment niet verspreken. Een extra uitdaging bij die filmvoorstelling was dat ik bij die film ook live de ondertitels moest verwerken in mijn beschrijvingen. Meer daarover lees je op mijn Belgische blog.

En tot slot nog een grappige overeenkomst die me opviel tussen live audiodescriptie en radio maken: in beide gevallen probeer je als vertelstem ook de sfeer weer te geven in je verslag. Bij andere evenementen die ik beschrijf zoals het Buitenbeenpop-festival, let ik er altijd op dat ik niet alleen vertel wat er op het podium gebeurt, maar dat ik ook weergeef wat er verder nog te zien is. Is het druk op het plein? Wat doen de mensen precies: filmen ze bijvoorbeeld de artiesten of zwaaien ze enthousiast naar de cameraploegen die het evenement filmen? En natuurlijk: zijn er belangrijke geluiden die je moet uitleggen omdat ze anders niet duidelijk zijn? Dat en nog veel meer kon je horen in de audiodescriptie van The Passion, die intussen als podcast online te beluisteren is én je kunt erover lezen in dit blogartikel over Buitenbeenpop.

Een videoverslag over de audiodescriptie bij de Heilig Bloedprocessie in 2016.

gepubliceerd op 9 mei 2018


Deel op:

Vera’s stage bij Nevero

 

Tussen half februari en half april hadden we een stagiaire in huis. Hieronder beschrijft ze hoe ze haar vertaalstage bij Nevero heeft ervaren.

Als laatstejaarsstudente aan de Vertaalacademie in Maastricht was ik na het maken van honderden vertalingen op zoek naar een stageplek waar ik voor twee maanden nieuwe uitdagingen aan kon gaan. Zo kwam ik terecht bij Nevero. Hier zou een vak waar ik tijdens de opleiding nog niks over geleerd had centraal staan: audiodescriptie voor blinden en slechtzienden. Bovendien kon ik bij Nevero verder bouwen op de specialisatie die ik tijdens de opleiding gekozen had: Ondertitelen. Leuk!

Nu was tijdens de opleiding alleen vertalende ondertiteling van Engels naar Nederlands aan bod gekomen, en ging ik tijdens de stage vooral aan de slag met ondersteunende ondertiteling en ondertiteling voor doven en slechthorenden in het Nederlands. Dat was wel even omschakelen. Vooral de Vlaamse filmpjes waren voor mij als geboren en getogen Nederlandse even wennen. Moest ik die woorden en uitdrukkingen die mij zo onnatuurlijk in de oren klonken nu letterlijk in de ondertiteling zetten? En als er dan nog wat Frans bij kwam kijken werd het voor mij helemaal ingewikkeld. Zo werd er in één video gesproken over een beeldhouwer, waarvan ik de naam niet goed kon verstaan. Voor mij klonk het als Jan Dummeren. Even nagezocht op Google… en nee, dat klopte niet. Vervolgens heb ik gezocht op Vlaamse beeldhouwers met de voornaam ‘Jan’, maar zelfs zo kwam ik er niet uit. Kun je nagaan hoe verbaasd ik was toen stagebegeleider Susanne binnen één minuut de juiste naam had gevonden: Jan Desmarets. Die naam had ik ook voorbij zien komen, maar ik had er niet bij stilgestaan hoe deze naam zou klinken met een Franse uitspraak… Dat was een goede les, want reken maar dat ik nu op een andere manier kijk naar de namen en woorden die ik opzoek.

En dan natuurlijk de audiodescriptie. Wat een leuke, nieuwe manier om met taal bezig te zijn! Omdat je niet gebonden bent aan een brontekst, kun je er een hoop creativiteit in kwijt. Bovendien ben ik heel anders naar series en films gaan kijken. Een regisseur kiest voor bepaalde beelden met een reden. Als ik een stukje opnieuw bekeek om het na te kijken, zag ik weer dingen die me niet eerder waren opgevallen. Denk hierbij aan kleine dingen als een schilderij aan de muur dat in eerste instantie niet opvalt, maar dat wel iets duidelijk maakt in het verhaal. Verder heb ik geleerd om veel synoniemen te gebruiken. Mensen zien, kijken, turen en staren, werpen elkaar een blik toe, nemen elkaar op, enzovoort.

Al met al vond ik de stage erg leuk en leerzaam en wil ik Susanne en haar collega’s graag enorm bedanken voor alle lessen, feedback en hulp de afgelopen twee maanden!

Vera

Kantoorruimte Officenter
Ons kantoor in Officenter zag er een stuk leger uit na Vera’s vertrek!

gepubliceerd op 17 april 2018

 


Deel op:

Hoe word je audiobeschrijver?

 

Benieuwd wat je moet kennen en kunnen om als audiobeschrijver aan de slag te gaan? Het antwoord lees je hierna.

Een tijdje terug kreeg ik een mail van een collega-vertaler die schreef dat haar nieuwsgierigheid naar audiodescriptie de laatste maanden stevig aan het groeien is. De link tussen beeld en geluid vond ze interessant, net zoals het feit dat je door audiodescriptie mensen met een beperking kunt helpen. Tot slot stelde ze me een erg goede vraag, nl.: waar moet je goed in zijn als je audiodescriptie wilt toepassen? En kun je daar ergens een opleiding in volgen?

Op dit moment bestaat er geen voltijds opleiding tot audiobeschrijver, maar audiodescriptie is wel onderdeel van het vak audiovisueel vertalen/mediatoegankelijkheid in twee vertaalopleidingen. Maar dat is dus een deel van een vak, en het blijft vrij beperkt.

Er zijn verschillende soorten audiodescriptie (AD)

Meestal wordt er een onderscheid gemaakt tussen live-audiodescriptie en vooraf opgenomen audiobeschrijvingen.

Bij live-AD’s geeft een ‘blindentolk’ commentaar bij allerlei evenementen, optochten en dergelijke. Bij vooraf opgenomen AD’s worden aanvullende beschrijvingen bij films, tv-series enz. ingelezen in een opnamestudio en aan het programma toegevoegd. In dit artikel lees je meer over het productieproces bij filmbeschrijvingen. 

Binnen Nevero bied ik beide vormen aan (live en vooraf opgenomen AD). Daarnaast geef ik ook opleidingen.

Audiobeschrijver Susanne Verberk met het bordje ‘audiodescriptie - blindentolk’ op haar rug
Audiobeschrijver Susanne Verberk met het bordje ‘audiodescriptie – blindentolk’ 

Wat je moet kennen en kunnen, hangt samen met de vorm van AD die je wilt beoefenen. De vaardigheden van een beschrijver voor live-evenementen liggen dicht bij die van een tolk (improviseren en stemtechniek zijn dan belangrijk), terwijl iemand die film en tv-series beschrijft juist schriftelijk heel sterk moet zijn en inzicht moet hebben in de manier waarop een audiovisueel verhaal wordt verteld. Mijn ervaring is dat mensen die als vertaler van commentaarstemmen werken of als ondertitelaar daar vaak goed in zijn, maar ik heb ook een collega die een achtergrond heeft als scenarioschrijver / regieassistent. Meer over mijn eigen vooropleiding lees je op mijn blog.

Op dit moment zijn er geen opleidingen voor beginnende videobeschrijvers gepland. Wel hebben we een e-cursus waarin je leert om kunst te beschrijven voor mensen die blind of slechtziend zijn. Die opleiding is geschikt voor mensen die als vrijwillige ‘beeldentolk’ werken én voor professionele gidsen die willen leren hoe ze kunnen inspelen op de behoeften van blinde/slechtziende bezoekers. Meer info over deze audiodescriptie-opleiding op: https://nevero.nl/workshops-en-cursussen/.

 

gepubliceerd op 29 maart 2018


Deel op:

Wil je leren hoe je kunst beschrijft voor mensen die blind of slechtziend zijn? Volg dan onze e-cursus!

 

In maart gaat onze e-cursus ‘Gidsen voor mensen die blind of slechtziend zijn’ opnieuw van start! Tijdens deze cursus leer je niet alleen hoe je kunst beschrijft, maar krijg je ook heel wat tips die je kunt toepassen tijdens het begeleiden en rondleiden van blinde of slechtziende gasten door een museum.

Deze online-opleiding is bedoeld voor mensen die professioneel als gids werkzaam zijn én voor vrijwillige ‘beeldentolken’ of ‘beeldenfluisteraars’.

De opleiding bestaat uit vijf delen:

  • Blindheid en slechtziend-zijn
  • Elementen die het zicht beïnvloeden en praktische tips tijdens het rondleiden
  • Het audiobeschrijven van kunstwerken
  • Valkuilen bij het audiobeschrijven en hoe ze te vermijden
  • Zelf aan de slag

Bij de eerste vier delen hoort een reeks korte video’s met extra toelichting en tips. Uiteraard zijn alle video’s ondertiteld in het Nederlands. In het laatste deel ga je aan de slag met een aantal praktische oefeningen. Om de cursus af te sluiten is er een individuele eindopdracht.

Hiervoor mag je zelf een kunstwerk uitkiezen om een beschrijving van te maken. Vervolgens krijg je persoonlijke feedback bij je audiodescriptie. Het gaat dus niet zozeer om een theoretische uiteenzetting, maar om een praktische opleiding boordevol tips die je meteen kunt toepassen. Er komen geen verplaatsingen aan te pas en je kunt zelf bepalen waar en wanneer je de lessen afwerkt. Het enige wat je nodig hebt om de cursus te kunnen volgen, is een computer met internetverbinding.

Een van de video’s uit de audiodescriptie-opleiding

Enthousiaste ex-cursisten

De e-cursus is voortgekomen uit workshops die we sinds 2013 geven in opdracht van de vzw Inter en de Brusselse Museumraad. Sinds mei 2016 hebben we deze onlinecursus al verschillende keren gegeven en steeds weer zijn de deelnemers erg enthousiast.

Zo liet cursiste Elvera na afloop het volgende weten: “Ik heb er veel van opgestoken en verwacht hier in de toekomst zeker profijt van te hebben. Ook je tips vond ik erg fijn om te lezen en erg bruikbaar”. Intussen heeft zij een initiatief uitgewerkt om toegankelijke rondleidingen te organiseren in Nederlandse musea, waarmee ze vorig jaar nog in de prijzen is gevallen.

Oud-cursiste Benjamine was dan weer afgelopen najaar te horen in het Radio 1-programma Culture Club. In het item vertelde ze hoe audiodescriptie van beeldende kunst in z’n werk gaat en gaf ze een beschrijving van het schilderij De Luisterkamer van René Magritte. Je kunt het fragment hier beluisteren (vanaf 41 minuten en 30 seconden): https://radio1.be/herbeluister-culture-club-maandag-13-november-2017.

 

Wil je ook leren hoe je kunst beschrijft voor mensen die blind of slechtziend zijn? Volg dan net zoals Elvera en Benjamine onze e-cursus! Voor meer info kun je terecht bij susanne@nevero.nl.

gepubliceerd op 6 februari 2018


Deel op:

Audiodescriptie bij de documentaire ‘Doof Kind’

 

Eind 2017 stonden er ineens erg veel documentaires in de planning.

Het begon met de docu ‘Doof Kind’, die van 14 t/m 25 november 2017 op het IDFA (International Documentary Festival Amsterdam) te zien was en die vanaf 1 maart 2018 in de bioscoop komt.
‘Doof kind’ vertelt het verhaal van Tobias de Ronde, een dove jongeman die zijn draai heeft gevonden in het leven en zichzelf bepaald niet zielig vindt. In oude videofragmenten wordt duidelijk hoe Tobias’ kindertijd eruitzag. Daarnaast geeft zijn vader Alex commentaar op de oude en nieuwe beelden en blikt hij samen met Tobias en z’n broer Joachim terug op het verleden en kijken ze uit naar de toekomst.


De trailer van de documentaire ‘Doof Kind’

Het spreekt voor zich dat die verschillende tijdlijnen in het verhaal een uitdaging zijn voor de audiobeschrijver. Daarnaast wordt een groot deel van de documentaire in Nederlandse gebarentaal verteld. Dat betekent dat daar een hoorbare vertaling voor toegevoegd moest worden. En net zoals je als ziende kijker gaandeweg enkele gebaren oppikt, is ook in de audiodescriptie geprobeerd om de betekenis van sommige gebaren toe te voegen, met daarbij de manier waarop die gebaren gevormd worden. Dat laatste is overigens niet uniek aan deze docu: ook blinde en slechtziende bezoekers van Buitenbeenpop zullen na hun bezoek aan het festival weten hoe je applaudisseert in gebarentaal.

‘Doof Kind’ werd op 24 november bekroond met de IDFA-publieksprijs.

gepubliceerd op 26 januari 2018


Deel op:

Interview met beeldenfluisteraar Benjamine

 

Op maandag 13 november zond het Radio 1-programma Culture Club een interview uit met beeldenfluisteraar Benjamine Decorte.

In het gesprek met presentatrice Sofie Lemaire en de blinde studiogast Harry Viaene legt onze ex-cursiste Benjamine uit hoe audiodescriptie van beeldende kunst in z’n werk gaat. Daarna geeft ze een beschrijving van het schilderij De Luisterkamer van René Magritte.

De conclusie van Sofie en Harry was dat audiodescriptie voor iederéén toegevoegde waarde heeft en dat is nu net wat we willen bereiken. Proficiat met deze mooie prestatie, Benjamine!

Het interview is terug te beluisteren via deze link: https://radio1.be/herbeluister-culture-club-maandag-13-november-2017. Het fragment begint rond 41 minuten en 30 seconden.

Wil je ook leren hoe je kunst beschrijft voor mensen die blind of slechtziend zijn? Volg dan net zoals Benjamine onze e-cursus!

gepubliceerd op 16 december 2017

 


Deel op:

Op zoek naar freelance ondertitelaars/audiobeschrijvers

 

Wij zijn per direct op zoek naar een of meer freelance ondertitelaars/audiobeschrijvers om ons team te versterken.

Wie zijn wij

Nevero is een (ver)taalbedrijf dat gespecialiseerd is in audiovisuele vertaling en mediatoegankelijkheid. Wij vertalen, ondertitelen en schrijven voor diverse bedrijven en instanties in binnen- en buitenland. Daarnaast geeft Nevero-oprichter en eigenaar Susanne Verberk regelmatig gastcolleges, workshops en cursussen over (vertalend) ondertitelen, audiodescriptie en mediatoegankelijkheid.

Wie ben jij

Een ervaren freelance ondertitelaar met interesse in audiodescriptie. Dat is kort samengevat de persoon die wij zoeken.

Je bent al een aantal jaar actief als ondertitelaar en je beschikt uiteraard over je eigen professionele ondertitelsoftware. Welke software dat precies is, maakt verder niet zo veel uit. Wij werken vooral met Wincaps Qu4ntum en Swift, maar Spot is bijvoorbeeld ook prima.

Strakke deadlines schrikken jou niet af. En met strak bedoelen wij soms extreem strak: levering op dezelfde werkdag of zelfs binnen een paar uur is normaal bij ons. Natuurlijk geldt dat alleen voor korte projecten, niet voor langspeelfilms. 😉 

Je hebt een brede algemene interesse en volgt onder andere de Nederlandse en buitenlandse politiek op de voet. Want de video’s waar wij aan werken gaan over van alles en nog wat, maar toch vaak over politiek.

Wat doe je?

Je ondertitelt hoofdzakelijk korte webvideo’s. Dit doe je voor dove en slechthorende kijkers (waarbij je achtergrondgeluiden, sprekeridentificaties en muziekomschrijvingen toevoegt) én je maakt ondersteunende ondertiteling voor social media, zodat ook wie zonder geluid kijkt, weet wat er in de video gezegd wordt. Hierbij volg je onze stijlgids.

Daarnaast schrijf je audiodescripties bij dezelfde video’s waarbij je kort en bondig tussen dialogen en achtergrondgeluiden weergeeft wat er in de video te zien is. Hiervoor volg je onze beknopte audiodescriptie-opleiding. De rest leer je al doende van je collega’s.

Op termijn kun je ook ingezet worden voor het audiobeschrijven van films en tv-series, maar op dit moment zoeken we vooral mensen die kunnen helpen bij dringende webvideo’s.

Als je ervaring hebt met vertalend ondertitelen, is dat natuurlijk mooi meegenomen. Engels is (uiteraard) een belangrijke brontaal, maar als je in staat bent om ook uit het Frans op gehoor te vertalen en ondertitelen, is dat zeker een pluspunt.

Interesse?

Stuur dan vóór 12 december een mailtje naar susanne@nevero.nl . Laat kort even weten met welke vormen van ondertiteling je vertrouwd bent én met welke software je werkt.

gepubliceerd op 5 december 2017


Deel op: